Santrauka
Išėjus jo tarnams, Zigmantas taip prabilo į Jogailą: „Uwaž, najmilszy bracie, že kiedy ja i ty swietnemi blyszczym koro nami, ujmą to jest i niesprawiedliwością wielką dla książęcia Aleksandra Witolda spólnego brata naszego, aby jemu samemu przeczyć.
Teiginiai
| Teiginys | Kontekstas | Pagrindžia |
|---|---|---|
| t-001 Zigmantas ragino Jogailą sutikti, kad Vytautas būtų vainikuotas karaliumi ir taptų jiems lygus. | c-001 |
Reikšmingi paminėjimai
Santrauka: Zigmantas ragino Jogailą sutikti, kad Vytautas būtų vainikuotas karaliumi ir taptų jiems lygus.
Šaltinis: Vytautas Didysis 1350-1430 (1930 m.)
Išėjus jo tarnams, Zigmantas taip prabilo į Jogailą: „Uwaž, najmilszy bracie, že kiedy ja i ty swietnemi blyszczym koro nami, ujmą to jest i niesprawiedliwością wielką dla książęcia Aleksandra Witolda spólnego brata naszego, aby jemu samemu przeczyć królewskiej godności. Chciej się zgodzić na to, okaż mu swoję przychylność, i pozwól, aby prze ze mnie, który jako król Rzymski posiadam tę władzę, mianowa ny nowym królem, stał się mnie i tobie równym; niechaj korona nie tilko twoję ozdabia głowę, ale i ojczyznę twoję Litwę”. Į tai šiaip Jogaila at sakė: „Miłuję, najmilszy bracie, ksiąźęcia Aleksandra Witolda, życzę mu wszelkiej godności i zaszczytu, i nie tylko w królewskiej ale w cesars kiej chciałbym go widzieć w koronie; sam chętnie ustąpiłbym mu kró lestwa Polskiego i na jego głovę koroną własną złożył”.
| teiginio_tipas | faktas |
|---|---|
| patikimumo_lygis | aukstas |
| patikimumo_saltinis | ai |